Czwartek 14 maja stał w gminie Ostrów Wielkopolski pod znakiem warsztatów udzielania pierwszej pomocy medycznej. Zajęcia prowadzone były w Borowcu i Wtórku, a uczestnicy mogli praktycznie zweryfikować zdobyte umiejętności na fantomach i defibrylatorze.
We Wtórku zajęcia dla otwartych warsztatów z udzielania pierwsze pomocy prowadziły instruktorki Stowarzyszenia Ratujmy Życie: Zuzanna Kupsik i Kamila Staszak – Frankowska.
Ćwiczenia na fantomie i defibrylatorze AED
Szkolenie objęło zagadnienia praktycznych aspektów udzielania pierwszej pomocy medycznej, ze szczególnym uwzględnieniem RKO – czyli resuscytacji krążeniowo-oddechowej.
Uczestnicy mogli najpierw sprawdzić swoją wiedzę z tego zakresu i umiejętności praktyczne na fantomach.
Ponieważ na budynku remizy OSP Wtórek znajduje się defibrylator AED zakupiony ze środków gminy, kolejna część zajęć obejmowała również prezentację praktycznego wykorzystania tego urządzenia w ratowaniu życia.
Warsztaty dla seniorów w Borowcu
Z kolei zajęcia w Borowcu zostały przygotowane przez Aglomerację Kalisko – Ostrowską i były przeznaczone głównie seniorów z gminy Ostrów Wielkopolski i nie tylko.
Kurs prowadził ratownik medyczny Błażej Piękny, który najpierw omówił stronę teoretyczną resuscytacji, dzieląc się przy tym konkretnymi przykładami ze swojej pracy zawodowej.
W Borowcu również uczestnicy mogli sprawdzić swoje umiejętności na fantomie.
Uczestnicy zajęć w obu miejscowościach zgodnie podkreślali, że warsztaty z udzielania pierwszej pomocy medycznej mogą się przydać każdemu, a zdobyta w nich wiedza i umiejętności praktyczne są wręcz bezcenne, gdyż mogą komuś uratować życie.
Jak prawidłowo i skutecznie ratować życie?
RKO to skrót od resuscytacji krążeniowo-oddechowej. To zestaw czynności ratujących życie, które wykonuje się, gdy ktoś przestaje oddychać i/lub jego serce przestaje bić.
RKO polega na uciskaniu klatki piersiowej (masaż serca), aby utrzymać krążenie krwi, czasem także na sztucznym oddychaniu (usta-usta lub z użyciem maski).
Celem RKO jest utrzymanie dopływu tlenu do mózgu i narządów, zwiększenie szans przeżycia do czasu przyjazdu pogotowia. Stosuje się, gdy osoba jest nieprzytomna, nie oddycha normalnie (lub wcale), nie ma oznak krążenia.
RKO to resuscytacja krążeniowo-oddechowa — zestaw działań ratunkowych wykonywanych u osoby, u której doszło do nagłego zatrzymania krążenia (NZK). Jej celem jest podtrzymanie przepływu krwi i dostarczania tlenu do mózgu oraz narządów do czasu przyjazdu pomocy medycznej lub przywrócenia pracy serca.
RKO składa się głównie z uciskania klatki piersiowej, oraz — jeśli ratownik potrafi i chce — oddechów ratowniczych. Najważniejsze są jednak mocne i regularne uciski klatki piersiowej.
RKO rozpoczyna się, gdy osoba jest nieprzytomna i nie oddycha prawidłowo albo oddycha tylko pojedynczymi, nieregularnymi „łapczywymi” oddechami (tzw. oddech agonalny).
Zazwyczaj takie objawy występują w przypadku takich zdarzeń, jak zawał serca, utonięcie, porażenie prądem, ciężki uraz, zadławienie, nagłe zatrzymanie krążenia podczas wysiłku.
Prawidłowe i szybkie wykonanie RKO jest bardzo ważne, gdyż mózg zaczyna obumierać już po kilku minutach bez tlenu. Prawidłowo wykonane RKO zwiększa szanse przeżycia nawet kilkukrotnie, może zapobiec trwałemu uszkodzeniu mózgu, „kupuje czas” do użycia defibrylatora AED i przyjazdu pogotowia.
Każda minuta bez pomocy zmniejsza szanse przeżycia!
Jak prawidłowo wykonać RKO u osoby dorosłej?
- Sprawdź bezpieczeństwo: upewnij się, że miejsce jest bezpieczne dla Ciebie i poszkodowanego.
- Sprawdź reakcję: potrząśnij delikatnie za ramiona i zapytaj: „czy wszystko w porządku?” Jeśli brak jest reakcji, należy działać dalej.
- Wezwij pomoc: zadzwoń pod 112 lub 999. Poproś o przyniesienie AED, jeśli jest dostępne.
- Oceń oddech: odchyl głowę do tyłu i sprawdzaj oddech maksymalnie 10 sekund: patrz na ruch klatki, słuchaj oddechu, czuj powietrze na policzku. Brak prawidłowego oddechu oznacza konieczność rozpoczęcia RKO.
Wykonując RKO uciskamy klatkę piersiową poszkodowanej osoby. Należy najpierw prawidłowo ułożyć dłonie: na środek klatki piersiowej, jedna dłoń na drugiej, ręce wyprostowane.
Tempo wykonania ucisków powinno wynosić 100–120/min, głębokość: około 5–6 cm. Po każdym ucisku należy pozwolić klatce piersiowej powrócić do poprzedniej pozycji.
Co ok. 30 uciśnięć należy wykonać 2 oddechy ratownicze. W tym celu trzeba najpierw udrożnić drogi oddechowe poprzez odchylenie głowy i uniesienie żuchwy. Potem trzeba kolejno zaciśnąć nos poszkodowanej osoby i wykonać 2 spokojne wdechy, po około 1 sekundzie każdy. Klatka piersiowa powinna się unosić.
Jeśli dostępny jest defibrylator AED trzeba najpierw włączyć urządzenie, nakleić elektrody zgodnie z rysunkiem i wykonywać polecenia głosowe urządzenia.
Pamiętaj: AED może przywrócić prawidłowy rytm serca!
